ಮನದೊಳಗೆ ಕುಳಿತ ಮಧುರ ನೆನಪುಗಳೆಲ್ಲ
ಅದೇಕೋ ಕಹಿನಗು ಬೀರುತ್ತಿವೆ…
ಸತ್ವವಿಲ್ಲದ ಅವಳ ಕಂಗಳು
ಒಂದೇ ಸಮನೆ ಹನಿಯುತ್ತವೆ…!

ಅವಳೇನು ಅನಾಥೆಯಲ್ಲ
ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದ ಬಂಜೆಯೂ ಅಲ್ಲ
ಮುತ್ತಿನಂತಹ ಮೂರು ಮಕ್ಕಳು
ಮಡಿಲು ತುಂಬಿದವು
ಮನೆಯ ತುಂಬ ಬೆಳಕಾದವು….!

ಕೈ ಹಿಡಿದ ಪತಿ ಸ್ವರ್ಗ ಸೇರಿದಾಗ
ನಿಜಕ್ಕೂ ದಿಗಿಲುಬಿದ್ದಳವಳು
ಆದರೂ ಮಕ್ಕಳನು ನಂಬಿ
ಉಸಿರು ಬಿಗಿಹಿಡಿದು ಬದುಕಿದಳು…!

ಅಪ್ಪ ಮಾಡುತಿದ್ದ ಸರಕಾರಿ ನೌಕರಿ
ಹಿರಿಮಗಳ ಪಾಲಾಯಿತು,
ಅನುಕಂಪದ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ…
ಅಪ್ಪನಾಸ್ತಿ ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳ ಪಾಲಾಯಿತು….
ತಾಯಿ ಮಾತ್ರ ಯಾರ ಪಾಲಾಗಬೇಕು????

ಚರ್ಚೆ ನಡೆಯಿತು ಹಗಲಿರುಳು
ಮುಕ್ತಾಯ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ
ಅರಿವಾಗಿತ್ತು ಅವಳಿಗೂ
ನಾನಾರಿಗೂ ಸೇರಿದವಳಲ್ಲ…
ಇವರಾರೂ ನನ್ನವರಲ್ಲ…!!

ಒಂಟಿಪಯಣ ಸಾಗಿದೆ ದಿಕ್ಕು ಕಾಣದೆ
ಅನಾಥಾಶ್ರಮದೆಡೆಗೆ…
ನೆನಪುಗಳು ಆಗಾಗ ಕದನ ಸಾರುತ್ತಿರುತ್ತವೆ
ಶೂನ್ಯ ನೋಟ ಬೀರುತ್ತಾಳೆ
ಅನಂತದಾಚೆಗೆ…!!

 

*ಪ್ರಮೀಳಾ ರಾಜ್*

LEAVE A REPLY

 Click this button or press Ctrl+G to toggle between Kannada and English

Please enter your comment!
Please enter your name here